​Putang Ama
by ‎Denmar Madriaga‎ on ‎‎Wednesday, September 7, 2011‎ at ‎2:48pm

 

     Sa madilim na eskinitang butil ng buwan ang nagsisilbing liwanag, pilit na isiniksik sa kanyang nagwawalang katawan ang tubong nagngangalit sa tigas. Palahaw ng garalgal na tinig ang sumiklab sa daan, sumisigaw ang kanyang luha habang sa kanyang pisngi ay dumadaan. Tanging ungol at hikbi lamang ang may tono ng kaligayahan.

​

    Umuulan ng hapon na iyon. Walang patid ang buhos nang gabutil na sampaguitang luha ng langit na dumudurog sa bubungan ng tagpi-tagping bahay ng mag-amang Roger at Nestor. Nakakatamad ang bilin ng panahon, kitang kita sa maghapong kilos ng batang Nestor na sinunod niya ang utos nito. Pinatay niya ang limang numero sa orasan sa walang humpay na pagwagayway ng kanyang kanang paa na nakapatong sa kanyang kaliwang tuhod. Sa paglalakbay ng kanyang ulirat ay unti-unti niya ring kinikitilan ng buhay ang mga nalalabi pang numero sa orasan hanggang sa mapabalikwas siya, “Alas singko na?! Parating na si tatay. Hindi pa ako nakakapag-saing.” At mabilis na tinungo nito ang kusina.